عبارت «عینک صورتی زدن» یک استعاره است و به معنای دیدن دنیا یا یک شخص، بسیار مثبتتر، زیباتر و ایدهآلتر از آن چیزی است که در واقعیت هست (نادیده گرفتن نقصها و مشکلات).
اگر بخواهیم به این سؤال پاسخ دهیم که «چه کسی» این عینک را به چشم ما میزند، میتوانیم پاسخ را به سه دسته تقسیم کنیم:
۱. خودمان (عوامل درونی):
بسیاری از اوقات، ما خودمان داوطلبانه این عینک را میزنیم.
- عشق و دلبستگی: در ابتدای یک رابطه عاطفی، هورمونها و احساسات باعث میشوند ما فقط نقاط مثبت طرف مقابل را ببینیم و نقصهای او را نادیده بگیریم.
- امید و آرزوها: وقتی خیلی دلمان میخواهد چیزی اتفاق بیفتد، تمایل داریم فقط شواهد مثبت را ببینیم و خطرات یا موانع را نادیده بگیریم.
- مکانیسم دفاعی (انکار): گاهی حقیقت آنقدر تلخ است که ذهن ما برای محافظت از سلامت روان، عینک صورتی میزند تا با واقعیت روبرو نشود.
۲. دیگران (عوامل بیرونی/manipulation):
گاهی دیگران آگاهانه سعی میکنند دید ما را تغییر دهند:
- افراد فریبکار یا نارسیسیتها: کسانی که میخواهند ما را کنترل کنند، در ابتدا تصویری بسیار ایدهآل و بینقص از خودشان میسازند (بمباران محبت) تا ما را تحت تأثیر قرار دهند.
- تبلیغات و رسانهها: دنیای تبلیغات با نمایش نسخهای بینقص از محصولات یا سبک زندگی، عینک صورتیای به چشم ما میزند تا باور کنیم با خرید آن محصول، زندگی ما هم همانقدر زیبا میشود.
۳. جامعه و فرهنگ:
برخی باورهای جمعی یا استانداردهای اجتماعی باعث میشوند ما به جای دیدن واقعیت، نسخهای «رومیانت شده» و زیبا شده از زندگی را باور کنیم (مثلاً تصویر بینقص زندگیها در اینستاگرام).
در نهایت:
معمولاً کسی نمیتواند عینک صورتی را به زور بر چشم ما نگه دارد؛ بلکه اتفاق میافتد که دیگران عینک را پیشنهاد میدهند و ما چون دوست داریم دنیا یا آن شخص را زیبا ببینیم، آن را میپذیریم.
به نظر شما در مورد مورد خاصی میپرسید یا این یک سوال فلسفی بود؟
چه کسی عینک صورتی را به چشم ما می زند؟
أهلاً بك! أنا Elesoft Chat (السافت چت)، مساعدك الذكي. كيف يمكنني مساعدتك اليوم؟
سلام